Dit artikel of sectie is genomineerd voor een update Het volgende moet specifiek worden upgedate:Infobox informatie + naam betekenis. Je kan De Rode Ridder Wiki helpen bij: updating it. |
De Rode Ridder Wiki fixed deze pagina's!!.
Deze pagina is onder bewerking. |
Hurrie Burrie | |
---|---|
Naam | Hurrie Burrie |
Status | Overleden |
Wereld | De Aarde |
Uiterlijk | |
Ras | Mens |
Geslacht | Man |
Kleur ogen | Bruin |
Haarkleur | Grijs |
Biografie | |
Familie | Onbekend |
Werk/beroep | Leider van De Witte Manelukken Grootvizier van Karabuk |
Werknemer(s) | De Witte Manelukken Rambala Malabar |
Gestorven in | Zijn eigen fort |
Doodsoorzaak | In zijn eigen slangenkuil gevallen door Demoniah |
Slachtoffers | |
Direct | Geen |
Indirect | Geen |
Monsters | Geen |
Dieren | Geen |
In de stripreeks | |
Stripreeks | De Rode Ridder |
Ontwerper | Karel Biddeloo |
Eerst gezien | De Boeienkoning |
Laatst gezien | De Boeienkoning |
Verschijningen | 1 |
Hurrie Burrie was een personage die verscheen in De Boeienkoning.
Biografie[]
Eerder leven[]
Ergens in zijn leven werd Hurrie Burrie de raadsman van Sidi Mardoek, de heerser van Karabuk. Omdat Mardoek zich niet interesseerde voor staatszaken, liet hij alles aan Hurrie Burrie over. Op die manier werd Hurrie Burrie de ware heerser van Karabuk. Hij interesseerde zich ook voor alchemie en tovenarij, en deed veel onderzoek naar de geheimen van het leven. Zijn kennis reikte ver genoeg om het boek Necronomicon in zijn bezit te krijgen. Hij bezat een fort in de bergen en persoonlijke soldaten: De Witte Manelukken. Ook de tweelingbroers Malabar en Rambala werkten voor hem, Malabar was zijn lijfwacht en Rambala zijn cipier[1].
Ontmoeting met Johan en El Houdin[]
Op aanraden van Hurrie Burrie liet Sidi Mardoek de boeienkoning El Houdin naar Karabuk komen. Samen met hem kwam ook Johan mee. Als eerste proef moest El Houdin arm drukken tegen Malabar, de verliezer kwam met zijn hand op een bord met giftige naalden terecht. El houdin won moeiteloos, maar liet Malabar in leven. Naar een voorval met Demoniah en de woedende Malabar, was het tijd voor de proef: El Houdin moest vastgebonden uit het torenraam springen in een bak met vloeistof. De vloeistof was brandbaar en Hurrie Burrie liet het door een wachter aansteken bij de sprong. El Houdin overleefde ook deze keer. Hurrie-Burrie ving Johan en El Houdin af toen ze de stad verlieten. Toen deed Hurrie Burrie El Houdin een aanbod. In ruil voor nog veel meer geld zou El Houdin met hem mee naar zijn fort gaan voor nog meer proefnemingen[1].
De proef met El Houdin[]
Onderweg beschermden zijn Witte Manelukken hen tegen Demoniah en haar woestijnruiters. In het fort aangekomen werd Johan gevangen genomen en wilde Hurrie Burrie achter El Houdin's geheim komen. Hurrie Burrie liet hem boven een put vol slangen hangen met vuur eromheen. Toen Johan en De Dood hem wilden tegenhouden, gebruikte Hurrie Burrie het boek Necronomicon om hen gevangen te zetten. Hurrie Burrie dacht dat hij gewonnen had, maar El Houdin overleefde ook deze proef en brak Hurrie Burrie's macht. Op dat moment probeerde Demoniah Necronomicon van hem af te pakken. Demoniah sprong boven op Hurrie-Burrie, waardoor ze per ongeluk in de slangenkuil vielen. Hurrie Burrie werd door de slangen doodgebeten[1].
Verschijningen[]
Stripreeks[]
- 128 - De Boeienkoning (Eerste verschijning)
Naam betekenis[]
Persoonlijkheid[]
Hurrie Burrie was de ware heerser van de stad Karabuk. Dit kwam omdat de kalief zich niet interesseerde voor staatszaken. Zo kon Hurrie Burrie doen en laten wat hij wilde. Ook bezat hij veel magische kennis dankzij experimenten. Zijn kennis was zelfs zo groot dat hij het boek Necronomicon in handen kon krijgen. Wel werd hij door zijn macht overmoedig.
Kracht en sterkte[]
Hurrie Burrie was geen vechter. Voor zijn bescherming rekende hij op zijn lijfwacht de Witte Manelukken. Verder werkte hij met alchemie en magische krachten. Nadat Hurrie Burrie het boek Necronomicon in zijn bezit had, werd hij zelfs machtiger dan De Dood.
Achter de schermen[]
- Hurrie Burrie was bedacht en getekend door Karel Biddeloo en verscheen voor het eerst op Februari 1989.