|
De Rode Ridder's zwaard staat in dienst.
Deze pagina is onder bewerking. |
| Magor | |
|---|---|
 | |
| Naam | Magor |
| Status | Overleden |
| Wereld | De Aarde |
| Uiterlijk | |
| Ras | Mens |
| Geslacht | Man |
| Kleur ogen | Geel |
| Haarkleur | Wit |
| Biografie | |
| Familie | Eleïa - Pleegdochter |
| Werk/beroep | Hogepriester van Sol Invictus Dienaar van Bahaal Lid van Bahaal's groep Leider van De Slangenkrijgers |
| Werknemer(s) | Slangenkrijgers Bergnomaden |
| Gestorven op | 1290[1] |
| Gestorven in | Nistmes, Ardennen |
| Doodsoorzaak | Viel in de afgrond te pletter nadat Hugo Pynnock hem uit evenwicht bracht met een zwaardslag |
| Slachtoffers | |
| Direct | 1[2] |
| Indirect | Geen |
| Monsters | Geen |
| Dieren | Geen |
| In de stripreeks | |
| Stripreeks | De Rode Ridder |
| Ontwerper | Karel Biddeloo |
| Eerst gezien | De Witte Duisternis |
| Laatst gezien | De Slangegod |
| Verschijningen | 3 |
Magor was een hoofdvijand en meesterbrein. Magor was ook een terugkerend personage. Na zijn dood was het bevestigt dat hij werkte voor Bahaal.
Biografie[]
Eerder leven[]
Magor was de hogepriester van Sol Invictus en de leider van een groep Bergnomaden. Hij liet zijn mannen karavanen van Pelgrims uitmoorden, gevangenen offerde hij in naam van Sol Invictus[3]. Magor diende ook De Slangegod. Dit wezen leefde in een schuilplaats die Magor in de Ardennen had[4].
Magor had in die tijd een pleegdochter genaamd Eleïa. Hij leerde haar veel van de kennis die hij bezat, maar volgens haar was ze meer een slaaf van hem dan zijn dochter[3].
De ondergang van de Bergnomaden[]
Kort nadat Magor en zijn krijgers een karavaan met Pelgrims hadden afgeslacht, troffen ze op De Tempeliers, Hugo Pynnock en zijn ridders. Bij het volgende gevecht waren de Bergnomanden aan de verliezende hand. Magor wilde zelf ingrijpen en viel Hugo aan vanop zijn paard. Hugo sloeg hem echter uit het zadel en nam hem gevangen. Even later waren de Bergnomaden allen uitgeroeid. Samen met zijn getrouwen besloot hugo om het bolwerk van Magor te vernietigen. Met Magor als gevangene trok Hugo de bergen in. Daar versloegen ze de laatste Bergnomaden. Verder in het bolwerk zagen ze de vrouwen en kinderen van de Bergnomaden. Hugo kende geen genade en voerde zijn mannen aan in een slachting, waarbij ze alle vrouwen en kinderen doodden. Enkel Karel de Montabour weigerde om mee te doen aan de moorden. Magor was razend en zwoer bloedwraak te zullen nemen[3].
Ontmoeting met Johan van Horst[]
Magors geheime schuilplaats[]
Gevecht met Hugo Pynnock en dood[]
Nadat hij Reptila had gedood wilde Johan Magor te lijf gaan. Maar Hugo hield Johan tegen aangezien hij zelf met Magor af wilde rekenen. Magor kon de aanval van Hugo niet goed afweren en verloor het evenwicht. Hij viel naar beneden het ravijn in en sloeg ter pletter op de rotsbodem[4].
Na zijn dood[]
Bahaal zei later tegen Johan dat Magor een trouwe dienaar van hem was geweest[5]. Bij zijn handlezing zag Malicia de vijandschap die Hugo met Magor had gehad[6].
Cover verschijningen[]
Verschijningen[]
Stripreeks[]
- 135 - De Witte Duisternis (Eerste verschijning)
- 136 - Sol Invictus
- 137 - De Slangegod
- 141 - De Tuin van Eden (Genoemd)
- 143 - Prins der Duisternis (Genoemd)
- 146 - De Zwarte Spiegel (Genoemd)
Naam betekenis[]
Persoonlijkheid[]
Kracht en sterkte[]
Wetenswaardigheden[]
- Pas na zijn dood bleek dat Magor een trouwe dienaar van Bahaal geweest zou zijn.
- In de drie strips waarin Magor verscheen werd Bahaal nooit door hem genoemd. Daardoor kan Magor gezien worden als een individueel meesterbrein in al zijn verschijningen (dit geldt niet voor personages Tenebrax, Darkon, Lodogran van Camelard en andere personen die direct werkte voor Bahaal in hun eerste verschijning ondanks dat hun een leider waren).
- Magor hield het als een van de langste vol om als meesterbrein te sterven - 3 strips. Bahaal, zijn meester, stierf in zijn tweede verschijning, net als vele andere meesterbreinen (Vlad Drakul en Klingsor, eigenlijk verscheen Klingsor pas in persoon in de strip Klingsor).
- Magor's geheime schuilplaats was niet ver af van Kasteel Horst.
- De Slangegod is het enige album van de trilogie waarin hij niet verschijnt op de cover.
- Ironisch genoeg, de cover verschijningen van albums De Witte Duisternis en Sol Invictus zouden omgedraaid moeten zijn in het geval van Magor, aangezien het album Sol Invictus een flashback laat zien van een jongere Magor en speelt zich af voor het album De Witte Duisternis.
- Niet zoals Tenebrax uit Het Grote Geheim was Magor wel een meesterbrein. Dit komt doordat zijn acties zich afspeelde voor zijn bekendheid als een dienaar van Bahaal.
- Magor stierf in 1290 en Tenebrax in 1314. Tijdens de verschijning van Tenebrax in chronologie was Magor al 24 jaar overleden. In chronologie van het album Storm over Damme was Magor al 93 jaar overleden.
- Magor stond op de cover van De Witte Duisternis samen met Johan van Horst (en Trudo van Wezemael), terwijl Magor bij het album Sol Invictus samen met Johans halfbroer Hugo Pynnock op de cover stond. Magor is een van de weinige personages die samen met hun op een cover, maar allebei op een andere cover en niet dezelfde cover (dus dat Johan en Hugo een cover delen samen).
- In 2 albums waarin Magor genoemd werd; De Tuin van Eden en De Zwarte Spiegel stond Johan samen met Hugo Pynnock op de cover. In het album Prins der Duisternis stond Johan alleen op de cover (naast De Slangegod waarin ook alleen Johan op de cover stond).
Achter de schermen[]
- Magor staat op 41 bij Een Parade van 50 Vijanden[7].
Verwijzingen en notities[]
- ↑ In de lente van dit jaar spelen zich de gebeurtenissen uit Sol Invictus (strip) zich af
- ↑ Reptilla
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Sol Invictus (strip)
- ↑ 4,0 4,1 De Slangegod
- ↑ Prins der Duisternis
- ↑ De Tuin van Eden
- ↑ http://www.stripspeciaalzaak.be/beelden/Toppers/RodeRidder/Parades/Parade50Vijanden.pdf
Zie ook[]
